تبی افتاده پی در پی به جانِ مسجد کوفه            امـان از نـالـه‌هـایِ بی‌امـانِ مسجد کوفه

دلِ گلدسته دارد لحظه لحظه میشود آشوب            غم انگیز است از امشب اذانِ مسجد کوفه

أمیرالمؤمنین می‌ایستد جانانه در محراب            زمـان می‌ایـسـتـد در آسـتانِ مسجد کوفه

نماز صبح، دارد در وجودش سخت دلشوره            کـنـارِ رکـعـت دوم مـیانِ مـسجـد کـوفـه

علی با جان و دل ذکرِ رکوع آخر خود را            قـرائت کرد و بنـد آمد زبانِ مسجد کوفه

تنِ محراب لرزید و به خون آغشته شد قبله            مسـافـر شد امـام ِمـهـربـانِ مسجـد کوفه

نمازش را شکست آن تیغِ لاکردار در سجده            به شدّت داد ذاتش را نـشانِ مسجد کوفه

امـان از زانـوانِ نـاتـوانِ حـیـدر کــرار            امـان از اشک‌هایِ آسـمـانِ مسجـد کوفه

به جایِ نغمهٔ "مولایَ یامولایْ" می‌پیچد            نوایِ "وا عـلـیا" در نهـانِ مسجـد کـوفه

به ارکانِ هدایت خورد در ماهِ خدا ضربت            به این علت خدا شد روضه‌خوانِ مسجد کوفه!